Sunday, December 8, 2013

അര്‍ദ്ധാംഗനി

മഞ്ഞുതുള്ളിയുടെ തണുപ്പായിരുന്നു അവളുടെ അധരങ്ങള്‍ക്ക്
എങ്കിലും  ശൈത്യരാത്രിയില്‍ കനലിന്റെ ഉറവയില്‍നിന്നും
ഒഴുകിവരുന്ന അഗ്നിപോലെയായിരുന്നു അവളുടെ ചുംബനം

നിന്റെ ചുംബനത്താല്‍ എന്റെ ചിറകുകള്‍ നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു
എന്റെ ശ്വാസം നിന്റെ അഗാധതയിലേക്ക് ആഴ്ന്നുപോയിരിക്കുന്നു.

ഒരിക്കലും തീരാത്ത ചുംബനങ്ങളോടെ
നിന്നരികിലിരിക്കാന്‍..
ഒരു മഴതുള്ളിയില്‍ നിന്നും
സമുദ്രത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന
പുഴയുടെ ഉറവയാകുവാന്‍
എനിക്ക് നിന്നെ ചുംബിക്കണം;

എന്റെ ഹൃദയം നിശബ്ദമാകും വരെ..
എന്റെ കണ്ണുകളില്‍ നിന്ന്
പ്രാണന്‍ പറന്നുപോകും വരെ..
എന്റെ എല്ലാ ഞരമ്പുകളില്‍ നിന്നും ശ്വാസമെടുത്ത്
ജീവ്ന്റെ ഒരു കണിക പോലും
എന്നില്‍ അവശേഷിക്കാത്തവിധം
ഹൃദയത്തില്‍ അവസാന സ്പന്ദനത്തിന്റെ
ശാന്തതയോടെ എനിക്ക് നിന്നെ ചുംബിക്കണം

പിന്നീട്..
പ്രണയം മൗനമായിരിക്കുന്ന
നിന്റെ മനസിന്റെ കൂടാരത്തില്‍
അതിഗൂഡവും മനോഹരവുമായ നിന്റെ ഗര്‍ഭത്തില്‍..
ഞാനുറങ്ങട്ടെ..
നിന്റെ സ്പന്ദനങ്ങളില്‍ പാതി എനിക്കായിരിക്കും
നിന്റെ എല്ലാ ഞരമ്പുകളും എന്നിലേക്കായിരിക്കും
നിനക്കെന്നെ ശ്വസിക്കാം..കേള്‍ക്കാം..