ഋതുഭേതങ്ങള്‍

നിന്നെ ഞാനിനി പ്രണയിക്കില്ല..
കാലം പൂക്കളെ ചുംബിക്കുന്നതും വിടരുന്നതും കൊഴിയുന്നതും
ഞാനറിയാതെ പോകും

ബോഗെന്‍വില്ലകള്‍ ചാഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ഇടവഴികളില്‍
ഞാന്‍ നിന്നെ കാത്തുനില്‍ക്കില്ല
മഞ്ഞു പൊഴിയുന്ന ഡിസംബറുകളിലും വസന്തത്തിന്റെ തുടക്കങ്ങളിലും
നിറഞ്ഞു പെയ്യുന്ന വര്‍ഷത്തിലും ഞാന്‍ നിന്നെ ഓര്‍ക്കില്ല
രാത്രിമഴയുടെ പ്രണയസല്ലാപങ്ങള്‍ക്ക് ഞാന്‍ കാതോര്‍ക്കില്ല
പ്രണയം.. എനിക്കും നിനക്കും ഒരുപോലെയല്ലല്ലോ..

എന്റെ പ്രണയത്തിനു മുന്‍‍പില്‍ കാലം നിശബ്ധമായിരുന്നു..
പക്ഷെ ഋതുക്കള്‍ക്ക് നിന്നില്‍ മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്താന്‍ കഴിഞ്ഞുവെന്ന്
ഞാന്‍ അറിയുന്നു. ശരിയാണ്..
നീയെപ്പോഴും നീ തന്നെയാണ്
ഞാന്‍.. ഞാന്‍ മാത്രവും

കാലത്തിന്റെ മരംപെയ്ത്തുകള്‍ക്കൊടുവില്‍ ബന്ധങ്ങള്‍ അലിഞ്ഞു പോകും
രാവില്‍ നിന്നും പുലരിയിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളെപോലെ
നിന്റെ കണ്ണില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ മറയും
നിന്നെ ഞാന്‍ പ്രണയിക്കുന്നതെങ്ങനെ ..
പ്രണയം.. അതിനി എനിക്കും നിനക്കും ഒരുപോലെയല്ലല്ലോ.

ആഴങ്ങള്‍ നിഷേധിക്കപ്പെട്ട കടല്‍ശംഖില്‍ നിന്നുയരുന്ന

തേങ്ങലുകള്‍ പോലെ നിന്റെ വിരഹത്തില്‍

എന്റെ ഹൃദയം നൊമ്പരപ്പെടുന്നു..

നീ ഉണരുന്നത് എനിക്ക് നൊമ്പരമാണ്..

പുലരികളില്‍ മരങ്ങളെ പുതഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന മഞ്ഞിന്റെ ആര്‍ദ്രമായ സ്വപ്നം പോലെയായിരുന്നു നമ്മുടെ പ്രണയം.. മുടിയില്‍ തഴുകിയും മൃദുവായ് ചുംബിച്ചും നീയെന്റെ മാറില്‍ മയങ്ങുമ്പോഴെല്ലാം നീ ഒരിക്കലും ഉണരാതിരുന്നെങ്കിലെന്ന് ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചു. ഞാന്‍ ഒരു സ്വാര്‍ത്നാണല്ലോ. . നിന്നെ നഷ്ടപെടുത്താന്‍ എനിക്കാവില്ലായിരുന്നു. നീ ഉണരുമ്പോള്‍ ഇതെല്ലം നിന്റെ വിസ്മൃതിയില്‍ മറയുമെന്നെനിക്കറിയാം. എനിക്കതറിയാവുന്നതു കൊണ്ട് ഞാന്‍ ഉണരില്ല. കാലഭേദങ്ങളറിയാതെ ഞാന്‍ ഉറങ്ങും. ഒരിക്കലും ഉണരണമെന്നില്ലാതെ..

പുനര്‍വായന

-- മരണം ഒരു ലക് ഷ്യമാണ് .. ജീവിതത്തില്‍ ഏറ്റവും എളുപ്പത്തില്‍ എത്തിച്ചേരാവുന്ന ലക് ഷ്യം. --

ആകാശത്തിനു പതിവിലേറെ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്ന ദിവസമാണ് അവന്‍ ആ തീരുമാനമെടുത്തത്. ആത്മാവിനെ അവന്റെ ഇടുങ്ങിയ മനസില്‍ നിന്നും വിശാലമായ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ലോകത്തിലേക്ക് സ്വതന്ത്രമാക്കാന്‍, മരണത്തിനു മുന്‍പില്‍ തോല്‍ക്കാന്‍ അവന്‍ തയ്യാറല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട്.

അടുത്ത ശരത്കാലാത്തിനു മുന്‍പ് എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും കടന്നു വരാവുന്ന മരണത്തിന്റെ ആ തണുത്ത തലോടലിനായ് കാത്തു നില്‍ക്കാന്‍ അവനാവില്ലായിരുന്നു. ഏതെങ്കിലും ഒരു പുലരിയില്‍ അവന്റെ അനുവാദത്തിനായ് കാത്തുനില്‍ക്കാതെ മരണം അവന്റെ ആത്മാവിനെ അപഹരിക്കുമോയെന്ന് അവന്‍ ഭയന്നു. അങ്ങനെ യാത്ര പറയാതെ പോകേണ്ടി വരുന്നതിനെകുറിച്ച്..

ഹൃദയങ്ങള്‍ക്ക് നേരെ അവന്‍ കണ്ണടച്ചു. പ്രണയത്തിന്റെ, സ്നേഹത്തിന്റെ, വാല്‍സല്യത്തിന്റെ, പ്രതികാരത്തിന്റെ എല്ലാത്തിന്റെയും നേരെ അവന്റെ ഹൃദയം പുറംതിരിഞ്ഞു നിന്നു. ചിന്തകള്‍ ആഴങ്ങളിലേക്ക് വേരൂന്നുകയായിരുന്നു. അതിജീവനത്തിന്റെ വാതിലുകള്‍ അവന്റെ മുന്‍പില്‍ ഓരോന്നായി അടയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഏതു നിമിഷവും അടര്‍ന്നു വീഴാവുന്ന നരച്ച ഇലകളെ പോലെ ചിന്തകളില്‍ നിന്നും ചിന്തകളിലേക്ക് അവന്റെ അല്പപ്രാണനായ ഹൃദയം സഞ്ചരിക്കുകയാണ് അവന്റെ ഗതകാലങ്ങളിലേക്ക്. പുതിയതൊന്ന് ചിന്തിക്കുവാനുള്ള ശേഷിയില്ലാത്തതുകൊണ്ടാവണം ഹൃദയം ഓര്‍മകളുടെ ഒരു പുനര്‍‌വായനയ്ക്കൊരുങ്ങിയത്. ഓര്‍മ്മകള്‍ ചെന്നവസാനിച്ചത് വീണ്ടും അവളുടെ കണ്ണുകളിലാണ്..

തമോഗര്‍ത്തങ്ങള്‍ പോലെയായിരുന്നു അവളുടെ മിഴികള്‍.. ഒരിക്കല്‍ പോലും അവന്റെ പ്രണയം അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ നിന്നും പ്രതിഫലിച്ചിരുന്നില്ല. ഒരു സ്ത്രീയുടെ മനസിന്റെ സഹജമായ ആഴങ്ങളിലേക്ക് അതു ആണ്ടുപോയിരുന്നു. ജീവിതം അവനു മുന്‍പില്‍ ഉടനെ അസ്തമിക്കുമെന്നുള്ളതുകൊണ്ട് അവനത് വാക്കുകളിലൂടെ പ്രകടിപ്പിക്കുവാനും ശ്രമിച്ചില്ല.

ജീവിതത്തെകുറിച്ച് നിശിതമായ തീരുമാനങ്ങളെടുത്തിരുന്നുവെങ്കിലും അതു പ്രാവര്‍ത്തികമാക്കാന്‍ അവനായില്ല. ദിനങ്ങള്‍ സമയസൂചികയുടെ ചിറകുകളില്‍ പറക്കുകയായിരുന്നു, വെളുത്ത മഞ്ഞുമേഘങ്ങള്‍ പോലെ. കാലങ്ങള്‍ നിമിഷങ്ങള്‍പോലെ കടന്നു പോയി.

ജീവിതത്തിന്റെ പുനര്‍വായനയ്ക്ക് അവനെ പ്രേരിപ്പിച്ച, അവളുടെ മിഴികളില്‍ നിന്നും ഒരിക്കലും പ്രതിഫലിക്കാതിരുന്ന അവന്റെ നിശബ്ധ പ്രണയം ഡെമോക്ലസിന്റെ വാള്‍ പോലെ തലയ്ക്കു മുകളില്‍ തൂങ്ങിനില്‍ക്കുന്നതായി അവനു തോന്നി.പിറ്റേന്ന് പുലര്‍ച്ചെ മലയിടുക്കുകളില്‍ തട്ടിച്ചിതറി കൂവിയാര്‍ത്തു വരുന്ന മഞ്ഞിന്റെ നനവുള്ള കാറ്റിലേക്ക്, കോടമഞ്ഞു പുതഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന നിഗുഡ്ഡമായ ആഴങ്ങളിലേക്ക് അവന്‍ കുറെനേരം നോക്കിനിന്നു. ഉയരങ്ങളില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ സ്വര്‍ഗം അവന്റെ കൈയെത്തും ദൂരത്താണെന്നു അവനു തോന്നി. മലനിരകളെ ചുംബിച്ച് പറന്നുപോകുന്ന മഞ്ഞിന്റെ കനത്ത മേഘക്കെട്ടുകളിലേക്ക്, മരണത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് അവന്‍ സ്നേഹപൂര്‍വ്വം നോക്കിനിന്നു..

---------------

വഴിതെറ്റുന്ന ചിന്തകളില്‍ നിന്നും എന്നെ തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്ന എന്റെ പ്രിയ കൂട്ടുക്കാരിക്ക് ഞാനിത് സമര്‍പ്പിക്കുന്നു..

ആഴങ്ങളില്‍ നിന്നും കടംകൊണ്ടല്ലാതെ
 മനസ്സിന്റെ ഉപരിതലങ്ങളില്‍ നിന്നെടുത്ത
വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട് നമുക്ക് സംസാരിക്കാം.

ആഴങ്ങള്‍ ഹൃദയത്തെ അതിലേക്ക് ആകര്‍ഷിക്കുന്നു.
നിന്റെ ആഴങ്ങള്‍
എന്റെ ഹൃദയത്തെ
നിന്നിലേക്ക് ചേര്‍ത്തു നിര്‍ത്തുന്നു; തിരിച്ചും.

ഹൃദയങ്ങള്‍ സ്വതന്ത്രമായിരിക്കട്ടെ..!

നീ എന്നില്‍ നിന്നും 
ഇങ്ങനെ കുതറിമാറുമ്പോള്‍ 
ഞാന്‍ കടല്‍ത്തിരകളെ ഓര്‍ക്കാറുണ്ട്.. 
 ആ കടല്‍ത്തിരകളെ പോലെയാണ് നീ..

മാര്‍ച്ച്

നഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു ഓര്‍മ്മയുടെ നൊമ്പരമാണിത്..

ചില ചുവന്ന സായാഹ്നങ്ങളില്‍ ഒരു വിഷാദ രാഗം പോലെ മഴ പെയ്തിറങ്ങുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ നിന്നെ കുറിച്ചോര്‍ക്കാറുണ്ട്. നമ്മള്‍ വിട പറഞ്ഞിറങ്ങിയ ആ സായാഹ്നത്തിനും ഇതേ വിഷാദ ഭാവമായിരുന്നു. വെറുതെ ഒന്നോര്‍ത്തെന്നേയുള്ളൂ.. നിന്നെ കാണണമെന്നു തോന്നുന്നു. ഒരു പൂവ് വിടരുന്നതുപോലെയായിരുന്നു നിന്റെ ചിരി. നിന്റെ ചിരിക്കുന്ന ആ അധരങ്ങളെക്കാള്‍ എനിക്കോര്‍മ്മയുള്ളത് തമ്മില്‍ പിരിയുമ്പോള്‍ നിറഞ്ഞുതുളുമ്പിയ നിന്റെ വിടര്‍ന്ന മിഴികളെയാണ്.

പ്രണയം വിടര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന ആ പൂവാകയുടെ ചുവട്ടിലാണു ഞാനിപ്പോള്‍. ഈ തണല്‍മരങ്ങള്‍ക്കു ചുവട്ടിലിരുന്ന് സൗഹൃദം പങ്കുവെച്ചവരുടെ കുസൃതികളും പൊട്ടിച്ചിരികളും ഇവിടെ ഇപ്പോഴും മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്. കലാലയത്തിലെ ഈ തണല്‍മരങ്ങള്‍ നമ്മെ ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടാവുമോ.. എത്ര ഇണക്കങ്ങള്‍ക്കും പിണക്കങ്ങള്‍ക്കും ചെവിയോര്‍ത്തതാണീ വഴിമരങ്ങള്‍. ഇതിനു ചുവട്ടിലെത്തുമ്പോള്‍ പലപ്പോഴും ഞാനെന്റെ പ്രണയം നിന്നോട് പറയാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.. നിന്നോടെന്തോ അനാവശ്യം പറഞ്ഞുവെന്നു പറഞ്ഞ് നീ ആ പ്രിന്‍സിന്റെ മൂക്കിന്റെ പാലം ഇടിച്ചൊടിച്ചത് എനിക്കോര്‍മ്മയുണ്ട്. അതോടെ അവന്‍ 'പഠിച്ചു' ഫിസിയോതെറാപ്പിസ്റ്റ് ആയി.. നിന്റെയൊരു കൈപ്പുണ്യം.. സമ്മതിക്കണം. അതെന്തായാലും അതു കഴിഞ്ഞു എന്റെ പ്രണയം നിന്നെ അറിയിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ഭയന്നു. എന്റെ ആവശ്യം നിനക്ക് അനാവശ്യമായി തോന്നിയാലോ. കൂടാതെ നിന്റെ സൗഹൃദം എനിക്കാവശ്യമായിരുന്നു. നിന്നെ എനിക്ക് പൂര്‍ണമായി നഷടപ്പെടുന്നതിനേക്കാള്‍ നീയെന്റെ കൂട്ടുക്കാരിയായിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലതെന്നു എനിക്ക് തോന്നി.

സൗഹൃദം പ്രണയത്തിനു വഴിമാറുന്നു എന്നു തോന്നിയപ്പോഴൊക്കെ നീ എന്നില്‍ നിന്നും അകലം സൂക്ഷിച്ചു. എനിക്ക് വിഷമമില്ല. നിശബ്ധമായിരിക്കുന്ന പ്രണയം സ്വതന്ത്രമാണ്.. കൂട്ടത്തില്‍ ഞാനും സ്വതന്ത്രമായിരിക്കും. എങ്കിലും നിന്റെ ഹൃദയത്തിനു മാത്രം കേള്‍ക്കാവുന്ന ശബ്ധത്തില്‍ ഞാനത് എത്രയോവട്ടം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.. നിന്നെ ഞാന്‍ പ്രണയിക്കുന്നുവെന്ന്.

മാര്‍ച്ച് നൊമ്പരങ്ങളുടെ മാസമാണ്. വിടപറച്ചിലിന്റെ വികാരവിക്ഷുബ്ധതയില്‍ മൃദുലഭാവങ്ങളില്‍ നിഴല്‍ വീഴുന്ന മാസം. നീ പറഞ്ഞതു പോലെ.. നാം ഇനി ഒരിക്കലും തമ്മില്‍ കണ്ടുമുട്ടിയില്ലെന്നുവരും.. എങ്കിലും വിരഹനൊമ്പരങ്ങള്‍ ഹൃദയസ്പന്ദനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന കാലത്തോളം ഈ സൗഹൃദം നിലനില്‍ക്കും. നിന്റെ ഹൃദയത്തില്‍ ചിറകുകള്‍ക്കായി കാത്തിരുന്ന എന്റെ പ്രണയവും.

മാര്‍ച്ച് നൊമ്പരങ്ങളുടെ മാസമാണ്..!