നമ്മളെല്ലാവരും  ജലമാണ്.   അല്ലെങ്കിൽ  ജലത്തിന്റെ  വകഭേദങ്ങൾ.  ഒന്ന്  മറ്റൊന്നിനോട്  അതിരുകൾ  നിർവ്വചിക്കാനാവാത്തവിധം  ചേർന്നിരിക്കുന്നു. 

പെൺകുട്ടികളുടെ മുറി

അത് ചിലപ്പോൾ ഒരു വാകമരത്തിന് ചുവട്ടിലിരിക്കുന്ന പോലെ പ്രണയാർദ്രവും,   ഒരു മരപൊത്തിലെന്നപോലെ സ്വകാര്യവും  ആയിരിക്കും.   അതിന്റെ ചുവരുകളിൽ നിങ്ങൾ കാണുന്ന നിറങ്ങളല്ലാതെ മറ്റുപലതുമുണ്ടാകും.   അവളുടെ   കൗതുകങ്ങളും   പ്രണയവും   ഇഷ്ടങ്ങളും   ഇഷ്ടക്കേടുകളും  അങ്ങനെ പലതും. 

കൗമാരത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലാണ് എനിക്ക് മാത്രമായി ഒരു മുറി കിട്ടിയത്. സ്വന്തമായി മുറിയുള്ള പെൺകുട്ടികൾ ഭാഗ്യവതികൾ ആണ്.   വിവാഹ ശേഷം അവർക്ക് നഷ്ടപ്പെടാൻ പോകുന്നതും ആ ഭാഗ്യമാണ്.   അവരുടേത് മാത്രമായ ലോകം;    രാത്രിയിൽ ആരെയും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ആകാശം നോക്കിയിരിക്കാനും,    ആകാശം കാണാതെ ഒരു മയിൽ‌പീലിതുണ്ടായിരിക്കാനും കഴിയുന്നോരിടം.

ഉള്ളിലെ മാറ്റങ്ങളെ അറിയുവാനും  പുറമേക്ക്  മാറ്റങ്ങളേതുമില്ലാതെയിരിക്കുവാനും   അവളെ ശീലിപ്പിച്ച ഇടം.  വിഷമിക്കാനും  സന്തോഷിക്കാനും   ആർദ്രമാകാനും   പ്രണയിക്കാനും   ഉറങ്ങാതെയിരിക്കാനും   ഉണരാതിരിക്കാനും  സ്വാതന്ത്ര്യമുള്ള  ഇടം.  വിവാഹത്തോടെ വീടില്ലാതെയാകുന്ന പെൺകുട്ടികളുടെ,   ഇതുവരെ നേരിൽ കാണാത്ത  ആ മുറിയെ കുറിച്ച്,   ഞാൻ ഇനിയും എന്തെഴുതാൻ.

നിന്റെ  കൺപീലികളുടെ  നിഴലുകളിൽ  മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന  കടൽ.

സ്വപ്നത്തിൽ നിന്നും  പോരാൻ  ബുദ്ധിമുട്ടായതുകൊണ്ടാണ്  ഞാൻ  രാവിലെ  ഉറങ്ങി എഴുന്നേൽക്കാൻ വൈകുന്നത്. 

"Necessity is the mother of invention"
ആവശ്യം സൃഷ്ടിയുടെ മാതാവ്. 

സയൻസിൽ മാത്രമല്ല 

സൈക്കോളജിയിലും അത് അങ്ങനെ തന്നെ. 

A need or problem encourages creative efforts to meet the need or solve the problem. This saying appears in the dialogue Republic, by the ancient Greek philosopher Plato. 

രാത്രി  ഉറങ്ങാൻ  കിടക്കുമ്പോൾ 

ശരീരത്തിനുള്ളിൽ  ചീവിടിന്റെ  പോലൊരു  ശബ്ദം.

ആവർത്തനങ്ങൾ

അവളുടെ അടിവയറിൽ നൊമ്പരചുഴികൾ തീർത്ത് ഒരു പുഴ ഒഴുകിത്തുടങ്ങുകയാണ്.   കാരണമറിയാത്ത വികാരങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റത്തിൽ  അവൾ ആരോടെന്നില്ലാതെ ദേഷ്യപ്പെടുകയും ഉത്തരങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയല്ലാതെ തർക്കിക്കുകയും  അവളോട് തന്നെ മൗനമായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.   ഒരു പൂവ് വിടരുമ്പോൾ ചെടി നൊമ്പരപ്പെടാറുണ്ടോ  എന്നെനിക്കറിയില്ല.   പക്ഷെ നിനക്കത് മനസിലാകും.   വിഷാദത്തിന്റെ കയങ്ങളിൽ നിന്നും  ഒഴുക്കിന്റെ വേഗതകുറഞ്ഞ് കരപറ്റുവാൻ നീ കാത്തിരുന്ന നിമിഷങ്ങൾ.   നീ എന്നോ മറന്ന ദുഃഖസ്മൃതികൾ ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ  നിന്റെ ഹൃദയത്തെ മുട്ടിവിളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങൾ.   ജീവന്റെ മഞ്ഞുരുകി പുഴയായ് ഒഴുകുമ്പോൾ  തെളിയുന്ന അസ്ഥിരമായ വേദനകളുടെ തുരുത്തുകൾ.   അടിവയറിന്റെ നൊമ്പരങ്ങളിൽ നിന്നും  പറന്നുപോകാൻ കൊതിക്കുന്ന  വിഷാദത്തിന്റെ തണൽചില്ലയിലിരിക്കുന്ന ചിത്രശലഭങ്ങൾ. 

ഓരോ ചന്ദ്രമാസത്തിന്റെയും ഇടവേളയുടെ ദൂരത്തിൽ 

അവളിലെ പുഴ പിന്നെയും ഒഴുകാൻ തുടങ്ങുമായിരിക്കും.

ഒഴുകിയാലും ഇല്ലെങ്കിലും അവൾക്കുള്ളിലെ പ്രപഞ്ചത്തിൽ 

അത്ഭുതങ്ങൾ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും..

നിനക്കത്  വേദനയായിരിക്കും. 

പക്ഷെ എനിക്കത്  അത്ഭുതമാണ്.

Sadist.

നീയെപ്പോഴും പറയാറുള്ളതുപോലെ.